تبليغاتX
شيمي123

شيمي دبيرستان 123

وبلاگ شخصي امير خورشيدي
درباره وبلاگ
موضوعات
نویسندگان
الماس مصنوعی

الماس مصنوعي

 گرچه الماس را بيشتر به عنوان زينت بخش مي شناسند. ولي بيش از 80 درصد آن به مصارف صنعتي مي رسد.الماسهاي صنعتي الماسهايي هستند كه به عنوان جواهر نمي توانند مورد استفاده قرار گيرند. اندازه اين الماسها از قطعات نامنظم چند قيراطي تا پودر الماسه بسيار دانه ريز متغير است.
اين نوع الماس براى نخستين بار توسط گروهى از دانشمندان سوئدى در سال 1953 ساخته شده است. جنرال الكتريك در سال 1954 براى اولين مرتبه با استفاده از گرافيت درفشار 50 تا 60 كيلوبار و دماى 1500 درجه سانتى گراد توانست الماس مصنوعى بسازد. در روش جديد كه توسط ژاپنيها ابداع گرديده بخار كربن بر روى يك صفحه سرد جمع مى شود. ابتدا CH4 و H2 در ميكروويو در دماى بيش از 2000 درجه سانتى گراد حرارت داده مى شود و بخار كربن بر روي يك صفحه سرد متمركز مي شود.
مصارف عمده الماس در صنعت جهت برش مواد بسيار سخت نظير فولادهاي آلياژي و كاربيد تنگستن، ساييدن و پوليش، اره كردن سنگ و بتون و حفاريها به كار مي رود.
بازار اصلي صنعتي الماس به علت سختي زياد آن كه از هر ماده ديگري بيشتر است مي باشد. قطعات درشت آن در ابزارهاي برش سنگها و سرمته ها به كار مي رود و دانه هايي ريز در تهيه چرخ سنباده، تيغه اره، شيشه بر، سراميك بر و همچنين براي بريدن و صيقل دادن ساير مواد به كار مي رود. براي مثال چاقوهايي با تيغه الماسي براي بريدن انواع مواد به كار مي رود و مصارف گوناگوني در جراحي و غيره دارد. علاوه بر كاربرد سايشي الماس در بازار، با استفاده از سختي آن براي حديده كردن و تهيه سيم هاي فلزي ويژه استفاده ميشود. اگرچه 98% الماسهاي طبيعي و تقريباً تمام انواع مصنوعي مقادير مختلفي ازت در تركيب خود دارند كه به جاي كربن جانشين شده ولي بخش ناچيزي كه فاقد ازت است داراي خواص ويژه حرارتي، نوري و الكتريكي است. يكي از انواع الماسهاي بدون ازت براي تهيه محفظه جداكننده هاي الكترونيكي مورد استفاده قرار مي گيرد. همچنين از اين نوع الماس در ساختن عدسي و دريچه هاي مخصوص تجهيزات پيشرفته تجزيه مواد همچنين به عنوان نيمه هادي استفاده مي شود.

 

منبع:www.gsinet.ir

نوشته شده توسط امیر خورشیدی در چهارشنبه سی ام فروردین 1391 | لینک ثابت مطلب
● تعیین دقیق زمان مرگ
● تعیین دقیق زمان مرگ
تعیین دقیق زمان مرگ در جرم شناسی بسیار اهمیت دارد.اندازه گیری غلظت پتاسیم مایع زجاجیه روشی است که بیش از سه دهه از پیشنهاد و بررسی ان میگذرد.مصونیت ماده زجاجیه از آلودگی ،خون و باکتریها پس از مرگ ،سهولت نمونه برداری و عدم نیاز به کالبدشکافی از مزایای این روش محسوب می شود.تجزیه پتاسیم زجاجیه با دو روش الکترودهای یونی ویژه که یک روش پتانسیل سنجی است و نور سنجی شعله ای که یک روش طیف سنجی است انجام می گیرد.سپس مقدار پتاسیم بدست آمده با منحنیهای استاندارد غلظت یون پتاسیم بر حسب زمان مرگ که برای دو گروه سنی کودکان وبزرگسالان مجزاست،مقایسه می شود.
نوشته شده توسط امیر خورشیدی در جمعه بیست و پنجم فروردین 1391 | لینک ثابت مطلب
آشنايي با لوزي شناسايي خطر
چون به خاطر سپردن خطرهای مواد شيميايي گوناگون و چگونگي مقابله با آنها براي هر کسی امکان‌پذير نيست، برای سهولت در آگاهي‌بخشی درباره خطرهای هر ماده شيميايي از يک لوزي چهارخانه استفاده مي‌شود تا هر کاربری با توجه به آشنايي قبلي از اين لوزي از خطرهای آن ماده شيميايي آگاه گردد.
لوزي خطر داراي چهار خانه است:
خانه قرمز: خانه بالايي مربوط به اشتعال‌پذیری جسم مي‌‌باشد.      
خانه زرد: خانه‌ سمت راست واکنش‌پذیری (پايداری و انحلال در آب) را نشان مي‌دهد.                                                  
خانه آبي: خانه سمت چپ لوزي خطرهای بهداشتي را نشان مي‌دهد.
خانه سفيد: خانه پاييني که نشان‌دهنده خطرهای خاص مي‌باشد.
هر یک از موارد فوق (اشتعال‌پذیری، واکنش‌پذیری و خطرهای بهداشتي) به پنج درجه تقسيم مي‌شوند: از درجه صفر تا درجه 4. به طوري که درجه صفر نشان‌دهنده بي‌خطري و درجه 4 نشان‌دهنده خطر بسيار شديد مي‌باشد. اين درجه‌بندي برای خطرهای خاص وجود ندارد.
اشتعال‌پذیری
درجه 4: گازها و مايعات بسيار فرار به شدت اشتعال‌پذیر و موادي که در حالت گرد و غبار در هوا مخلوط انفجاري تشکيل مي‌دهند. مانند سولفيد هيدروژن، استالدهيد و اسيد پيکريک.
درجه 3: مايعاتي که تقريبا در دمای معولی مشتعل مي‌شوند. مانند هيدروکسيل آمين، فسفر سفيد و استايرن.
درجه 2: مايعاتي که برای مشتعل شدن بايد مقداري گرم بشوند و جامداتي که بخارهای اشتعال‌پذیر توليد مي‌نمايند. مانند اسيد استيک، نفتالن و فرمالدهيد.
درجه 1: موادي که پیش از اشتعال بايد حرارت ببينند. مانند گليسيرين.
درجه صفر: موادي که مشتعل نمي‌شوند. مانند: اسيد نيتريک، پراکسيد سديم و اسيد سولفوريک.
خطر بهداشتي
درجه 4: موادي که مقدار کمي از بخارات آنها مي‌تواند سبب مرگ شود. مانند هيدروژن سيانيد HCN 
درجه 3: موادي که خطرات فوق‌العاده براي سلامتي دارند. مانند سولفيد هيدروژن H2S  هيدروکسيد سديم NaOH و فسفر سفيد.
درجه 2: موادي که براي سلامتي خطرناک هستند. مانند اکسيد اتيلن C2H4O و نفتالين C10H8
درجه 1: موادي که خطرات کمي براي سلامتي دارند. مانند کلسيم.
درجه صفر: موادي که در شرايط حريق نيز خطري براي سلامتي ندارند. مانند برنز و فسفر قرمز.
واکنش‌پذیری
درجه 4: موادي که در دما و فشار معمولي قادر به تجزيه يا واکنش انفجاري هستند. مانند اسيد پيکريک و تري نيترو تولوئن.
درجه 3: موادي که قادر به تجزيه يا واکنش انفجاري بوده ولي به چاشني يا دمای کافي نياز دارند. مانند فلوئور.
درجه 2: موادي که در حالت عادي ناپايدارند و دستخوش تغيير شيميايي می‌شوند. ولي منفجر نمي‌شوند.
درجه 1: موادي که در حالت عادي پايدارند ولي در دما و فشار بالا ممکن است ناپايدار شوند و در واکنش با آب انرژي آزاد نمايند. مانند روي.
درجه صفر: موادي که در حالت عادي (حتا در شعله) پايدار هستند و با آب واکنش نمي‌دهند. مانند زغال چوب.
خطرهای خاص
خطرهای خاص شامل خطر و اکنش با آب، پلي‌مريزاسیون و يا خطر مواد راديواکتيو می‌باشند.
اگر منظور، خطر استفاده از آب جهت نشاندن آتش باشد مثل خاموش کردن حريق سديم با آب، در خانه پايين يک W که خطی از مرکز آن گذشته است، درج مي‌شود و اگر جسم در شرايطي پلي‌مريزه شود، کلمه پلي‌مريزه در اين خانه درج می‌گردد.

منبع :shimi79.persianblog.ir

نوشته شده توسط امیر خورشیدی در دوشنبه هفدهم بهمن 1390 | لینک ثابت مطلب
CaC2
چرا با این که ظرفیت کربن 4 و کلسیم 2 است، فرمول کلسیم کاربید به صورت CaC2 نوشته می‌شود؟

پاسخ: ظرفیت 4 اتم کربن در پیوندهای اتمی دیده می‌شود، درحالی که در این جا یک پیوند یونی وجود دارد.

در دمای معمولی، کلسیم و کربن با هم واکنش نمی‌دهند. در اثر افزایش دما تا حدود 2000 درجه سانتی‌گراد و در اثر واکنش آهک و کک، کلسیم کاربید به دست می‌آید. در این ترکیب یونی، C+4 وجود ندارد بلکه آنیون C2 با دو بار منفی وجود دارد، یعنی دو اتم کربن که با پیوند سه گانه به هم پیوند شده‌اند و بار کلی آن 2- می‌باشد. سپس این آنیون دو اتمی با دو بار منفی می‌تواند با یک کاتیون کلسیم واکنش بدهد و ترکیب CaC2 به دست آید:

CaO + 3 C --> CaC2 + CO

به طور کلی از واكنش مستقیم كربن با فلزها یا اكسید فلزها در دمای بالا تركیباتی به دست می‌آیند كه كاربید نامیده می‌شوند. كاربیدها دارای یون C=2 هستند.

نوشته شده توسط امیر خورشیدی در دوشنبه هفدهم بهمن 1390 | لینک ثابت مطلب